Küçükken tek oynadığı oyun öğretmencilikti. Oyuncaklarını karşısına dizip her birine bir öğrenciymiş gibi ders anlatır, banyoya bile elinde kitap defterle girip tabureye çıkar, saatlerce fayanslara sayılar rakamlar yazar beline kadar saclarını aynada izleyerek ders verirdi. Sonra fayansları havlu kağıtla silip delilleri yok ederdi. Ailesi tuvalet kapısında onu dinler ne yaptığından endişelenirdi. Bir gün Ceylan tabureden yuvarlandı ve aile banyoya daldığında derin bir oh çekti. Endişeleri boşunaydı. Gerçek olan tek şey varsa “Ceylan öğretmen olacaktı”

Babası rahatsızlığı dolayısıyla tedavi için şehir dışındaydı. Senelerce, yeni öğrendiği okuma yazmasıyla babasıyla mektuplaştı. Bir gün mektuplardaki el yazısı değişti. Babasının rahatsızlığının ilerlediğini ve mektupları abisinin yazdığını anladı. İlkokula başlamak için delice hevesleniyordu ama yazık ki o yıl babasını kaybetti. Özlemle ve heyecanla beklediği okul hayatinin ilk 3 yılı ölümün ne olduğunu anlamaya çalışmakla geçti.

Lise son sınıfta matematik basarı bursuyla OSS kursuna gitti ve hayallerini gerçek yapacak olan İngilizce Matematik Öğretmenliğini kazandı. Üniversitede okurken ailesinden gizli, bir psikoloğun yanında ise girdi. Her gün 3 e kadar okulda, akşam 8'e kadar işte çalışarak, hafta sonları ise evlere özel matematik dersine giderek okul masrafını çıkardı.

Aklında hep farklı bir öğretmen olmak vardı. Ölü Ozanlar Derneği filmini onlarca kere izleyip hep bunu hayal ederdi. Bilgisayarı yoktu ama okulun karşısındaki bir büroyla anlaşmıştı. Geceleri hazırladığı özel ders sorularını sabah erkenden bu büroya bırakır ve okul çıkışı soruları alıp evlere derse giderdi. Üniversite 3.sınıfa geldiğinde özel ders öğrencilerinin sayısı 15’i buldu ve psikologun yanından ayrılmak zorunda kaldı. Başarılı olan öğrencilerin birbirine tavsiyesiyle üniversite 4.sınıfta 50ye yakın özel öğrencisi oldu ve okuluna ara verdi. Artık küçüklüğünde oynadığı küçük özel ders defteri gerçekten vardı. Neredeyse günde 8 saat derse gidiyordu. Vakit kaybetmemek için öğrencilerini muhitlere göre ayırıyordu. Herkesin birbirine tavsiyesiyle öğrenci artışı durdurulamaz ve kontrol edilemez rakama ulaşınca bir ofis açtı.

Psikolojinin matematiğin üzerindeki etkilerini araştırdı ve bu alanda çeşitli araştırmalar ve çalışmalar yaptı. 22 yaşında, bu araştırma ve uygulamaları hayata geçirmek için İstanbul’un ilk matematik dershanesini açtı. Sıra dışı tarzı ve matematiğe çok farklı bir boyut getirmesiyle ciddi anlamda ses getirdi. Bu uygulamanın bir parçası olarak öğrencilerine ilk tanışmada hobileri, favori müzik film takımı ve öncelikli tercihleri konusunda bir form doldurtarak kişisel profiller oluşturdu. Her öğrenciye ders öncesi sevdiği türde müzikler dinletti. Ders aralarında öğrencinin sevdiği filmlerden alıntılar izletti. Ara tatillerde her öğrencinin ilgilendiği spor dalından turnuvalar düzenledi. Dershanenin banyosunda öğrencilerin ders öncesi kendini iyi hissetmesi için parfüm, cilt bakım ürünleri, oje, aseton gibi ürünlerden kişisel bakım köşesi yaptı. 60lı 70li yılların starlarının hayatlarını ve şarkılarını öğretmek için öğrencilerine ek etüt dersleri verdi. Kimsesiz sokak kedilerini alıp aşılarını yaptırarak dershanesinde öğrencileriyle baktı ve öğrencilere hayvan sevgisini ve son zamanlarda unutulmaya yüz tutmuş karşılıksız sevgiyi aşılamaya çalıştı.

Bir anlamda öğrencilere bilişsel düzeyde davranışsal değişiklikler yaparak ve algıyla oynayarak bu projenin amacina ve yuzlerce gence ulasmasini sağladı. Kendini önemseyen, önemsendiğini hisseden ve bunu yaşarken suistimal etmeyen ve kendi de suistimal edilmeyen her bireyin yaşı kaç olursa olsun matematiği başarabileceğini ispatladı. Amacı; sorunlara barışçıl çözümler üreten, insiyatif kullanan ve uygulayan, içinde insani değerleri, kültürü, mesafeli zerafet ve samimiyeti barındıran, kendini önemseyen çocuklar yaratmaktı ki bunu başardı.(velilerden dinleyebiliriz)

Tv8, Show TV, FB TV gibi kanallarda adına programlar yapıldı. Çok ince detayları uygulamaya geçirerek öğrencilere sosyal anlamda da farkındalık ve özellik getiren, matematiği başarmanın tek yolunun kendini özel hissetmekten geçtiğini psikolojik yerleştirmelerle ispat eden, matematikte nerdeyse bir çığır açan azim abidesi "Ceylan Adanalı" hoca çocuğundan ümitsiz yüzlerce sinemacı, oyuncu, sporcu ve bürokrat çocuğunun umudu ve kurtuluşu oldu.