|
iŞLERİ KÜÇÜMSEMEYELİM, TEMBELLİK ETMEYELİM.
Üzeyir Garih ten bir yazı, .Güzel bir kişisel gelişim yazısı.
1951 yılının Temmuz ayında 17 arkadaşımla birlikte İTÜ Makine Fakültesi'nden başarılı bir öğrenci olarak mezun oldum.O gün hayatımın en mutlu günlerinden biriydi. Sınavlara hazırlanmaktan para getirebilecek işleri altı aydır ihmal etmiştim. Parasızdım. Ancak Yüksek Mühendis diplomasını kazanmış olmaktan dolayı mutluydum.O sabah motor dersi hocalarımız, ikisi de asistan olarak çalışan Prof. Necmettin Erbakan ve Prof. Hakkı Öz'ün karşısında başarılı bir motor sınavı ve mezuniyete hak kazanmıştım. Bu olayı kutlamak için bir arkadaşımla Moda'da yazın ilk deniz banyosunu yapmayı ve kendimize bir ziyafet çekmeyi kararlaştırdık. Mayolarımızı yanımıza almıştık.Arkadaşı m Moda'ya gitmeden önce yeni inşa edilen Levent Mahallesi'nde otobüsle bir tur atıp Türkiye'de o gün için yepyeni bir olay olan bir uydu villa kenti gezip görmeyi teklif etti. Merakla kabul ettim. Levent,alt yapısı tamamlanmış villaları toparlar görünümdeydi.Yolları o zamanlar pek ender rastlanan bir şekilde tamamen asfalttı. Otobüsten inip merakla yürürken bir villanın kapısının önünde villa sahibi ile bir amelenin yüksek sesle tartışmalarına tanık olduk. Merakla yaklaştık.
Bizi gören villa sahibi sanki içini dökmek ister gibi bize dönerek:
-Burada temizlenecek bir su deposu var. Tam yevmiye veriyorum yapmıyor.Ne ister bilmem ki, diyordu.
Amele ise;
-Bu iş geceye kadar sürer, kurtarmaz! Kahveye gidip yarına kadar uygun iş ayarlarım, diyordu.
Arkadaşımla aynı şeyi düşünmüş gibi bakıştık. İkimiz de parasız sayılırdık. Amele yevmiyesi ise 6 lira idi. Bizim o günkü ihtiyacımızın hemen hemen iki misli.
Villa sahibine bu işi yapmaya hazır olduğumuzu söyleyince,
amele homurdanarak
-Canınız çıksın da anlayın halimizi, diyerek uzaklaştı.
Mayoları mızı giydik. Deponun pırıl pırıl temizlenmesi bir saat sürmemişti. O sıcak yaz gününde bahçede hortumla duşlandık. Havlu fabrikası sahibi olduğunu sonradan öğrendiğimiz ev sahibi,kim olduğumuzu anladıktan sonra altışar lira ile birer havlu hediye ederek ve birer gazoz ikram ederek uğurladı.Bu işte kanımca tek kaybeden 'Kurtarmaz!' diyen amele olsa gerek. İş mi çoktu? Insanlar mi tembeldi? Neyi 'kurtarmaz' idi? Bu güne kadar da anlamis degilim
Üzeyir GARİH
Hiçbir başarı tesadüf değildir.
Üzeyir Garih başarılı bir işadamıydı.1951'de İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Fakültesi'nden mezun olduktan sonra Carrier'in Türkiye şubesinde çalışmaya başlamış, 1954 yılında İshak Alaton'un teklifiyle Alarko Kollektif şirketinin eş ortağı olmuştur. Garih, o tarihten ölümüne kadar Alarko Şirketler Topluluğu'nda İshak Alaton'la birlikte başkanlık görevini aralıksız sürdürmüştür. Kıssadan hisse... İşleri küçümsemeyelim.Hangi işi yaparsak yapalım,en iyisini en doğrusunu yapalım.
fakat bu yazının ve söylenenlerin doğruluğu hakkında değişik çelişkiler var bence.
öncelikle üzeyir garih kimdir?diye sormak lazım gelir.nasıl bu duruma geldi?gerçekten çalışıp çabalamasıyla bu oldu?
Milliyet gazetesinde bir yazı dikkatimi çekti.yazıda deniyor ki üzeyir garih'in 50yıllık kadim dostu Alarko holding yönetim kurulu başkanı ishat alaton üzeyir garihin mason olduğunu beyan etmiş..
Türkiye'de "Özgür Masonlar Büyük Locası"na bağlı üst derece mason olan Yusuf Estroti, Türkiye'de iki büyük mason locasının bulunduğunu söylüyor.
Üzeyir Garih'in masonluğa en çok yaklaşan üstün niteliklere sahip bir insan olduğunu söyleyen fakat derecesi hakkında bilgi vermeyen Estroti "Derece vermek yasaktır.
Mason olmak çok zordur. Masonluk bir yetkinleşme, mükemmelleşme sanatıdır. Mükümmel insanlığa gidiştir. O masonluğa en çok yaklaşan, muhteşem bir insandı. Çok sevilen bir kardeşti. Mason oluşunun açıklanmasından gurur duyduk diyen yusuf Estroti:
Masonluk gurur duyulacak birşeydir diyor...
şimdi tüm bunlardan sonra hala üzeyir garih2in çalışıp çabalamasıyla mı bu duruma geldiğini düşünüyorsunuz?
Bence bir daha düşünün.......
Üzeyir Garih temalı yazımda anlatmak istediğim çok açıktı oysa.Bir amelenin burun kıvırdığı bir işi yüksek mak. müh. olduğu halde paraya ihtiyacı olduğu için işi küçümsemeyip depoyu temizlemesiydi.Ben üniversite mezunuyum bunun için mi üniversite okudum diyebilirdi.Kendi adıma söyleyeyim benim beğenmediğim geri çevirdiğim çok iş olmuştur.Ben İktisat mezunuyum.Bunun için mi 4 yıl okudum dedim.Sence Hangimizin ki doğruydu.Cevap çok açık değilmi?
Masonluğa gelince açıkçası pek ilgi alanıma girdiğini söyleyemeyeceğim.Kaldıki bu site bu tür konuların tartışılacağı bir site değil.Unuttuğunu farzederek sitenin ismini sana hatırlatmayı bir borç bilirim.Girişimci Fikirler.
Sitemizle ilgili eğer fikirlerin varsa ya da öğrenmek istediğin herhangi birşey varsa sana yardım etmekten mutluluk duyarız.
Zuhal Özgen
Sizi bu yazinizdan dolayi tebrik ediyor ve buna benzer diger fikirlerinizi bizlerle paylasirsaniz cok sevinirim .Su an ulkemizdeki issizlik oraninin bu denli yuksek olmasinda sizinde degindiginiz gibi` bu is kurtarmaz`,bu maasla olmaz,gibi atiflarla degilmi bu ulkedeki issiz oraninin fazlaligi .Benim sahsi fikrim ne olursa olsun insanlarin bir seyin ucundan tutmasi ve ona siki siki sarilmasi gerekir .
Yazinizda kendimi bldum ,o hamal misali bende bir sure bu is beni kurtarmaz , ben bu para icin mi unv oludum,bu maasla ne yapabilirim gibi soylemlerle pek cok isi elimin tersiylle ittim.Sonunda bende hic yapmadigim ,hic bir fikrim olmadigi insat sektorunde ise basladim Su an cok sukur o gunlerdeki ozverimin ve allahin izniyle ,su an bir amerikan insat firmasinda gorev yapmaktayim.Arkadaslar isin kucugu ,buyugu yoktur. Onemli olan azmetmek, inanin basari sonunda geliyor ..
picasso yu hepimiz tanırız ününü de biliriz birgün bir lokantada yemek yerken garson tanımıs ve demişki bana su bos kagıda bişiler karalarmısın
tamam demiş picasso ve iki el haraketi ile yapmıs bir resim ve yemegini yemiş
garsona hesap lütfen demiş garson hesabı getirmiş picasso elinde yaptıgı resmi garsona vermiş ve demişki üstüne bu kadar vereceksin garsonda ama efendim demiş onu yapmanız 2 saniyenizi bile almadı neden bukadar cok para
picasso da ben onu yapabilmek için tam 40 yılımı verdim demiş
dedğimiz gibi her iş yapılır ama emek inde bir hakkı vardır turkiye kendini kurnaz sayan ve bununla övünen lerin ülkesi
herkes bazen iyi niyetli olmaya biliyor
Gercekten boyle yazıları bızı calısmaya tesvık eden yazıları sureklı bızımle paylasırsanız sıze mınnettar kalıcam. calısmak bu dunyadakı en mukemmel seydir unıersıte mezunuda olsan amelede olsan bu dunayada sonuna kadar hep calısılmalı ve ortaya guzel fıkırler atılark hayata gecırılmelıdır...
defalarca aynanın karşısına gecip "başaracagım"dedim fakat bikiz bile deneyemedim,işte altın kural başarısızlık olmadan başarı olmaz e buna yani bikez kaybetmeye bile imkanım yoksa;napcam %80 basarırım ama risk almalıyım risk alma pozisyonum %10 boyle bi çelişkide ne yapmalıyım.
Benim merak ettigim 1951 yilinda universiteden 5 parasiz mezun olan biri nasil oluyorda 3 yilda alarkoda bu pozisyona geliyor.
Bence bu basari hikayesi olabilecek birsey degil. Zoraki, yazilmis bir basari. Kimse kendini kandiripta pay cikarmain.
ama benim deginmek istedigim baska bi konu var nedense gezdigim butun sayfalarda herkes hep ayni seyden bahs ediyor basari basarinin sirri evet tabiki bizde bu basarilarin sirrini merak edioruz fakat olaya baska acilardan bakmayi tercih ediorum kimin nasil bi basari sirri oldugu onemli degil benim icin benim icin onemli olan basarisiz bi kimsenin neden basarisiz oldugudur bence basarisizliklarin sebebini gorur isek basarinin kendisi daha rahat ulasabiliriz basarisizliklarin sebebi ne once onlari cozmeliiz bence...
Sitemizde yer alan yazıların, resimlerin alınması veya kopyalanması yalnızca kaynak gösterilmesi doğrultusunda mümkündür.
